Dziś pragniemy przypomnieć Wam świetny (antykapitalistyczny) napis z Łodzi.
Malunek wykonany w listopadzie 2017 roku (na 100-lecie Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej)…
Napis ten cieszy się wśród Łodzian dużą sympatią oraz popularnością (wykonany w dzielnicy Bałuty).
Świętując stulecie WSRP – potępiamy współczesny nam kapitalizm (równie nieludzki, co przed stu laty)!

Nacieszcie oczy, Tow.!

❤️❤️❤️❤️

W reżimie kapitalistycznym burżuazja wykorzystuje współzawodnictwo i konkurencję między poszczególnymi robotnikami…
Sprowadza się to właśnie do poniższego obrazka.

😜

Dla nich jest to śmieszne.
Dla nas jest to straszne!

Warto o tym pamiętać każdego dnia, kiedy tylko mamy za zadanie konkurować z innymi pracownikami w naszym miejscu pracy. Pamiętajcie: to nie zawody bądź wyścigi. To igrzyska głodu. Igrzyska dla nich. Głodu dla nas!

☠️☠️☠️

Aż trudno uwierzyć, iż nikt tego kawałka jeszcze tutaj nie wrzucił…
Śpieszymy więc nadrobić tę potworną zaległość!
😜😁😘

Zespół Pidżama Porno z czasów, kiedy nagrywali jeszcze naprawdę dobrą muzykę. Z utworem godnym miana muzyki postępowej, robotniczej i rewolucyjnej.

Tak, tak! Pora już na znany dobrze hymn rewolucyjny…
Pidżama Porno – Welwetowe Swetry

Dziś pragniemy przypomnieć super propozycję na ulotkę (bądź plakat małego formatu)…
Projekt autorstwa naszych Tow. z PMP!

Rzeczywiście, rewolucja to ewolucja, a ewolucja jest ciągłą i wiecznie trwającą serią postępowych rewolucji.

Zachęcamy Was do kolportażu, Towarzyszki i Towarzysze!
🤩🤩🤩

Budżet

Pa­ra­gra­fy, punk­ty, re­sor­ty,
stro­ny, skró­ty, po­zy­cje,
na szko­ły, sądy, pasz­por­ty,
na woj­sko i na po­li­cję.

Rata dla Pier­pont Mor­ga­na,
mo­no­pol, stem­pel, cło,
po­życz­ka za­pał­cza­na,
PKP, PKO.

Po śli­skich kar­tach po ci­chu
sze­le­ści sze­re­giem zer
bi­lans, roz­chód i przy­chód
rzą­dzą­cych, li­czą­cych sfer.

Gru­ba, czer­wo­na księ­ga –
drob­niut­ki, czar­ny druk.
Po­rzą­dek, wła­dza, po­tę­ga,
wa­lu­ta, orzeł, Bóg.

Ty­sią­ce, mi­lio­ny zło­tych,
ty­sią­ce, mi­lio­ny cyfr –
dla zwy­kłej ludz­kiej bie­do­ty
nie­zro­zu­mia­ły szyfr.

Ni­g­dzie nie pi­sze: wę­giel,
nie pi­sze: buty, chleb.
Zgrzy­ta czer­wo­na księ­ga
po ży­ciu jak po szkle.

W wiel­kim gma­chu przy uli­cy Tej
skro­bie piór­kiem pół­śle­py urzęd­nik.
(„…w tym mie­sią­cu mo­gło­by być lżej,
gdy­by ja­koś to wszyst­ko opę­dzić.

…Cho­ciaż — żona znów za­szła na złość…
…i z ko­mor­nym za­le­gam za kwar­tał…;
…szef po­wie­dział, że ma mnie już dość…
…ta­kie tępe są scho­dy na czwar­tak…”)

Wą­skie ple­cy po­chy­lił nad stół,
Coś mu tecz­ki z ak­ta­mi prze­sła­nia…
Pi­sze da­lej, prze­krzy­wio­ny wpół,
w śmiesz­ny, czar­ny znak za­py­ta­nia.

Kie­dy przy­szli Ku­bie na Kę­pie
za po­dat­ki wziąć ostat­nią kro­wę,
twarz jak pięść za­ci­śnię­tą za­sę­pił,
nie ode­zwał się jed­nym sło­wem.

Tyl­ko głu­pie, chłop­skie dzie­ci­ska,
nie­po­rad­ne jak wesz na ko­żu­chu,
ucze­pi­ły się kro­wie­go py­ska,
ni­ja­kie­go nie zna­jąc po­słu­chu.

Tyl­ko baba jak głod­na suka,
gdy już wzię­li kra­su­lę i zni­kli –
sko­wy­cze­niem na­głym wy­bu­chła
i pod­nio­sła pięść jak wy­krzyk­nik.

Pan sta­ro­sta był wła­śnie na su­mie,
gdy przed głów­nym, miej­skim urzę­dem
bez­ro­bot­ni sta­nę­li tłu­mem,
po­li­cjan­ci sta­nę­li rzę­dem.

Bez­ro­bot­ni nie mie­li pa­łek,
bez­ro­bot­ni nie mie­li pen­sji,
nie wo­ła­li: niech żyje [Mar­sza­łek],
tyl­ko coś tam ple­tli bez sen­su.

Pan sta­ro­sta po­wró­cił z ka­za­nia
o mi­ło­ści bliź­nie­go (jak sie­bie) –
ka­zał tłum po­li­cjan­tom roz­ga­niać,
plac oczy­ścił [ba­gne­tów] grze­bień.

Tyl­ko w śnie­gu zdep­ta­nym zo­sta­ły
krop­ki czar­ne i krop­ki czer­wo­ne,
któ­re ktoś tam za­po­mniał po­sta­wić
w gru­bej księ­dze na każ­dej stro­nie.

Tyl­ko ktoś, kto wy­li­czał de­fi­cyt
i wy­dat­ki ko­niecz­ne, pań­stwo­we,
wpi­sał jesz­cze w bu­dże­cie po­li­cji:
dwa mi­lio­ny [na pał­ki gu­mo­we].

Edward Szymański.

Tak, tak. To właśnie dziś!
Obchodzimy właśnie w całym kraju rocznicę wyzwolenia naszej stolicy z rąk hitlerowskich ludobójców.

17 stycznia 1945 roku:
79 lat temu Armia Czerwona (wraz z Ludowym Wojskiem Polskim) oswobodziła Warszawę z rąk wroga – hitlerowskich Niemiec. Żołnierze nasi wkroczyli tego dnia do ruin stolicy Polski.
Dowódca 1 armii, generał Stanisław Popławski, 17 stycznia o godz. 14.00 złożył meldunek: “Stolica Polski – jest wolna”.
Wraz z Warszawą (tego samego dnia) wyzwolonych zostało kolejnych kilkadziesiąt miast i wsi na terenie Rzeczpospolitej.

Wieczna cześć i chwała naszym bohaterom – żołnierzom Armii Czerwonej i Ludowego Wojska Polskiego.

Cała Polska jest Wam dziś dozgonnie wdzięczna!

❤️❤️❤️

Do towarzyszy broni

Umiecie umierać na frontach,
umiecie zdobywać Belweder,
lecz w zwycięski wasz śpiew się wplątał
ten krzyk, co przez kraty się przedarł.

Sześć tysięcy zamkniętych w więzieniach
woła dziś do was: “Otwórzcie!”,
przywołajcie niedawne wspomnienia,
więźniowie w Szczypiornie i w Huszcie.

Nie dostaliście Polski za darmo,
krwią spłaciliście wolność i sławę,
wy spod kopyt carskim żandarmom
wydzieraliście wolną Warszawę.

Odpędziliście orły dwugłowe,
zagłuszyliście brzęki kajdan,
kajdanami dziś dzwoni znowu
w defensywach komisarz Kajdan.

Dziś Warszawa zuchwała, prawdziwa
znów się budzi w trzasku mitraliez.
Dlaczego dziś znowu przy was
krwią się tuczą te same kanalie?

Płynie krew, płynie krew majowa
na ulicach w szarżach policji…
Słuchajcie: to do was, to do was
wołają deptani i bici!

Bagnetami w te mury, śmiało!
Bramy więzienne na ościerz!
Warszawo w ogniu wystrzałów,
gorący zapachu wolności!

Władysław Broniewski.